آناناس نوعی گیاه گرمسیری است که بومی آمریکای جنوبی محسوب می‌شود. اروپایی‌ها در قرن هفدهم بود که این میوه گرمسیری را در قاره آمریکا کشف کردند و برای اولین بار در سال 1664 میلادی به‌دلیل شباهتش با مخروط کاج مورد توجه واقع شد. کلمه «آناناس» از زبان باستانی توپی می‌آید که به‌معنای «میوه عالی» است و اولین بار در سال 1555 میلادی برای توصیف این میوه به کار رفت.

دانشمندان درباره منشأ میوه زردآلو با هم توافق قطعی ندارند. در واقع، برخی دانشمندان معتقدند که زردآلو در طول دوران باستان در ارمنستان کشت می‌شده است، اما برخی دانشمندان نیز بر این باورند که ریشه زردآلو به منطقه چین برمی‌گردد. برخی از آنان نیز تصور می‌کنند که زردآلو برای اولین بار حدود 3000 سال قبل از میلاد مسیح در ناحیه هند کشت می‌شده است. حتی بعضی از باستان‌شناسان معتقدند که زردآلو از عهد باستان در ایران وجود داشته است. یونانیان بودند که این میوه را برای اولین بار به اروپا بردند. طبق آماری که در سال 2013 منتشر شد، ایران پس از ترکیه، با تولید سالانه 457 هزار و 308 تُن زردآلو، دومین تولیدکننده برتر این میوه در سطح جهان است.

نکتار مخلوط هفت میوه با ترکیبی از زردآلو، گلابی، هلو، سیب، انگور سفید، انگور قرمز و آلو قرمز تهیه شده است. ترکیب این میوه‌ها که زادگاهی از سراسر جهان و طعم‌های متفاوتی با یکدیگر دارند، باعث ایجاد یک طعم و عطر بسیار جدید و متفاوت برای افرادی با ذائقه‌های خاص شده است.

آلبالو در بیشتر بخش‌های اروپا و جنوب غربی آسیا به‌عنوان میوه بومی شناخته می‌شود. این میوه شبیه گیلاس است؛ با این تفاوت که حالت اسیدی‌تری دارد و مزایای تغذیه‌ای بیشتری برای انسان‌ها فراهم می‌کند. آلبالو همیشه نزد امپراتوری ایران و امپراتوری روم محبوب بوده است و حدود 300 سال قبل از میلاد مسیح، از اطراف دریای خزر و دریای سیاه به یونان آورده شد. در قرن شانزدهم بود که کشت این میوه در بریتانیا رواج بیشتری پیدا کرد. آلبالو به صورت طبیعی در فصل تابستان رشد می‌کند.